Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

Θάνατος


Σου παραδίδω το φθαρμένο κορμί
δεν υπάρχει δισταγμός στο βλέμμα
ποτέ δεν ξέχασα
των ήχο των χρωμάτων

Γι’ αυτούς που κυνηγούν τις σκιές
είναι μικρό το τίμημα
η κραυγή και η αποσύνθεση
το φως που ξεψυχά στις επιθυμίες

λέξεις αυτόχειρες
που συνθέτουν
τα ωραιότερα ποιήματα

1 προσεγγίσεις:

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Πάντα μιλάμε τόσο φανερά για θάνατο.. βάζοντας τόσο χρώμα στις λέξεις..
Κι όμως... ποια ειναι η αιτία άραγε..;
΄΄Ισως το πόσο πολύ μας αρέσει η ζωή έστω κι αν κυλιόμαστε στη στάχτη...;