Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Υπέρβαση


Κουβαλούμε στην πλάτη
λίγη φτηνή έπαρση
των ανθρώπων το πρώτο χάρισμα

Κουβαλούμε στην πλάτη
έναν υπαινιγμό για υπέρβαση
Ερινύες με ασημόχρωμα πρόσωπα
προσευχές που ξεχάσαμε στους δρόμους σου

Κουβαλούμε στην πλάτη
κάθε χτύπο του ρολογιού
κάθε μικρή πληγή του χρόνου
ανελέητο φορτίο
ανάγκης κάλεσμα
ανέλπιδη ραγισμένη αναμονή

2 προσεγγίσεις:

Μ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

...Έναν υπαινιγμό για υπέρβαση...

Ναι..σε λίγο θα λυγίσει
αυτό το σώμα που έχω φορτώσει.
Σαν εκείνα τα δέντρα
τα αιωνόβια,που ναι φορτωμένα
μ' αναμνήσεις..
Αλήθεια..
Φανταζεσαι τι κουβαλούν..;

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Αν δεν κινήσεις
αν δεν μετατοπίσεις όρια
κι αν δεν καθορίσεις νέα
η υπέρβαση δεν έρχεται ποτέ
σε βρίσκει ανέτοιμο
στη μέση του αέναου κύκλου...