Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Αγωγή στη Μη- Τελειότητα

Παράταιρος θίασος
οι επάλξεις των εκδοχών

ακροβατούν εκστατικά
πάνω από τα θράυσματα
του πιο φρικτου σου εαυτού.

Η ομορφιά
ως επίγευση ενοχής

1 προσεγγίσεις:

madame_obscure είπε...

Καλημέρα Rat ..
σου αντιγράφω εδώ τον μικρό πρόλογο του βιβλίου "Το Σπίτι με τα Κεραμιδια" του Λευτερη Μπεκιαρη

"Να εδω η αρχη, να το τέλος, να οσα θέλουμε να σκεφτούμε όσα σκεφτόμαστε και θέλουμε . Γραφω, τι γράφω? διαβάζω αυτα που 'χουν γράψει άλλοι και με πιάνει τρόμος, μα πάλι θέλω να τα διαβάσεις αυτα, αφού μπορείς και βλέπεις το παιδί που τρέχει να τινάξει την πέτρα της βροχής, αφού θες να νιώσεις λεύτερη. Αν έχω δίκιο."

(αν προσπαθήσεις να αναλύσεις την ομορφιά ενός ανθρώπου ή γενικότερα την μορφή ενός τάδε "εαυτού" , λάβε υπόψιν σου τρια πράγματα. Τι είδους μορφή παρατηρείς -σωματική ή ψυχικη- , τι είδους ομορφιά θέλεις να αποτυπώσεις -ομοίως- και τρίτον , αν υφίσταται η έννοια του "εαυτού" ή απλώς επρόκειτο για μία λανθασμένη τελειότητα ή μη- , που λειτουργεί ως ολόγραμμα πραγματικότητος)

Καλό Πάσχα σου εύχομαι :))