Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Ελπίδα

Και είναι η ελπίδα στις κρυφές ματιές στην πόρτα...
Και είναι η ελπίδα στους δείκτες του ρολογιού που συνεχίζουν να προχωρούν βιαστικά...
Και είναι η ελπίδα για κάποιον που δε φάνηκε...
Και είναι η ελπίδα στο σκοινί στο λαιμό σου...

Αχ γλυκιά μου ελπίδα γεννήθηκες για να πεθαίνεις....

2 προσεγγίσεις:

καλλιόπη είπε...

πάρα πολύ όμορφοι στίχοι... μου θυμίζουν λίγο καζατζάκη...δεν ξέρω γιατί...
αχ γλυκιά μου ελπίδα γεννήθηκες για να πεθάνεις... πολύ καλό...

Ανώνυμος είπε...

χμμμμ...ναι πλ όμορφοι θα συμφωνήσω...
κ το τελείωμα πλ καλό,αλλαααα
δν μ κολλάει καλά μ τ πδοηγούμενα..:S