Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Περιηγήσεις

Φοβάμαι πως τα καταφέραμε

Αποδράσεις που δεν φορτώσαμε
στα σφραγισμένα κρύα μνήματα
όταν λογιζόμαστε
εκείνα τα φονικά αγγίγματα
σπασμένα χαμόγελα
που άφηνες στα χέρια, τα πρωινά

Χτισμένες πορείες γινήκαμε
δεμένες ομίχλες στα τείχη
Να περιφέρουμε
άδειες ζωές
θαμποί καθρέφτες
με ομοιώματα αγέραστα

4 προσεγγίσεις:

Μ. Νικολαου είπε...

Λατρεύω τις ομίχλες..
Πες μου που βρέχει
και γω θα στολίσω τις στάλες
με το γκρι μου..

jacki είπε...

Αποκλείεται. Διαβάζω την ανάρτηση και βλέπω την ηλικία ασου στο προφίλ. Άδικο κάποιοι να γράφουν τόσο όμορφα σε αυτή την ηλικία :))))
Ζηλεύω. Μπράβο σου. Πολύ καλή δουλειά.

Rat είπε...

Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σας να στε πάντα καλά

madame_obscure είπε...

Αν δεν είχα ρημαγμένα χείλη
θα ούρλιαζα που μου στεγάσατε
τη τύψη , μες τη νύχτα

Αν δεν είχα μάτια ραγισμένα
θα σας σκότωνα μ'ένα μου
βλέμμα , που μου πτύετε
τις ομίχλες μου
να ξαστερώσει ο σάπιος ουρανός σας

***

Θα συμφωνήσω πως για την ηλικια σου , γράφεις πολύ ωραία..
Συνέχισε έτσι.Στο λέω απο καρδιάς.

Τη θερμή καλησπέρα μου :)