Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

Εραστές


Εραστές
ψάχνουν
άγνωστα πρόσωπα
.

Μορφή
ξεχασμένης
αίσθησης
.

Ανθίζουν
λευκούς αποχαιρετισμούς
τα λόγια τους
.

Ότι απέμεινε
βουβό
στη γωνία
.

άβουλη
ύπαρξη
που ζητά μια εξήγηση
.

Και όταν
έρθει
η ώρα εκείνη
.

Και τρυπήσει
τους δρόμους
που διάλεξες
.

Ανόητα μη ρωτήσεις
στο τέλος
λειψοί γιατί βγήκαμε

5 προσεγγίσεις:

Μ. Νικολαου είπε...

...και όταν έρθει η ώρα εκείνη...

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Ολιστική ανακύκλωση εραστών
και κάθε φορά
άλλη μάσκα
ψηλάφιση σ' άλλο κορμί
ανάπηροι χωρίς χέρια
χαιρετισμό αποτείνουμε
μπροστά στην ιδεολογία του έρωτα.

madame_obscure είπε...

Μόνος
και το αγιάζι του Δεκέμβρη
μεθοκοπά στα μαλλιά μου
και το πυρακτωμένο χνώτο
δραπετεύει απ'το τζάμι
με τη γυάλινη ουλή

Κάπου θα 'σαι
μέσα στη θέρμη τη παράδοξη
που οικειοθελώς προσφέρουν
τα σεντόνια
κάπου θα 'σαι
κρύβεσαι απ'τον βοριά του δωματίου

jacki είπε...

Υπέροχη ανάρτηση. Λίγα λόγια κι όμως τόσο μεγάλα νοήματα.
Καληνύχτα.

jacki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.