Τρίτη, 5 Αυγούστου 2008

Εμείς

Κανένας θεός αρκετά αναμάρτητος δεν βρέθηκε
να μας δώσει την ζωή που χρόνους πολλούς περιμέναμε
την αποκάλυψη της γνώσης κλέψαμε
αδιαφορώντας για το θείο μένος

κινδυνεύσαμε πολλές νυχτιές σε θάλασσες απόμακρες
ξεσκισμένες από τους καιρούς
Είμαστε αλήτες από την πόλη των χαμένων θρήνων
ταχύ το βήμα μας
σκίζει τις πλάκες των βρόμικων δρόμων
το κεφάλι σκυφτό
να μην αντικρίζει την ανικανότητά σας

Να εύχεστε πάντα να 'μαστε περαστικοί
φως πρωινό να μην μας βρει κοντά σας
Δειλοί θνητοί χαθείτε απο το διάβα μας
γιατί η ματιά μας θα σας κάψει
όταν η τρέλα σπάσει τη ζωή
και η λύσσα θα ξεσπάσει
θα πολιορκήσουμε τη πόλη
και οι φλόγες του δικαίου θα γλύψουν τα κατάπτυστα κορμιά σας

1 προσεγγίσεις:

natalia είπε...

"κανενας θεος αρκετα αναμαρτητος δε βρεθηκε"
κι ετσι γιναμε εμεις οι Σωτηρες του Σωτηρος...(salvatores dei)

μονο αυτος που πρεπει να σωσουμε
ειναι στην πραξη και στην ουσια ο εαυτος μας..

το δικαιο ειναι κρυσταλλινο
δε χωραει ουτε εκδικηση ουτε παθος.
το δικαιο ειναι αψεγαδιαστο δε συνορευει με το μισος.
γι αυτο το δικαιο ποτε δεν επιβληθηκε.
(συχνα απονεμεται μα ποτε δεν αποκαθισταται.
γιατι το δικαιο ειναι μια απολυτη κατασταση ενω τα ανθρωπινα πραγματα ειναι μια δυναμικη ισορροπια..)

γι αυτο δεν ειχε δικιο ο χιτλερ με το ολοκαυτωμα
ή οι σταυροφοροι με τις εκστρατειες τους
ή ο θεος... με τον κατακλυσμο...:Ρ

αλλα προφανως το κειμενο σου ειναι ωραιο
μια αγανακτηση που ντυθηκε τις λεξεις
και εκτονωθηκε.
μ αρεσει η αιρετικοτητα σου;Ρ