Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

Φυλακή γυάλινων ονείρων




Εμπαιγμός
σαρκωμένος στην παρακμή του κορμιού μας
απολήξεις συνειδήσεων
εκπορνευμένες να ξοδεύονται
σε εσώκλειστους μαρασμούς
που αργήσαμε να φυγαδεύσουμε
εκθέτοντας
την ανομία των πράξεων

Άρρωστοι ήλιοι
στα τοπία της λήθης
αποσυμφόρηση αισθήσεων
μόνη αβεβήλωτη διέξοδος
για τους απομείναντες
αντιμαχόμενοι αιωνίως
την ραγισμένη νοσταλγία μιας εποχής
που ανεξίτηλα πάνω τους χάραξε
λίγη από την αλήθεια
του βιασμένου χρόνου της

Η παράκληση
να ερωτοτροπεί αναίσχυντα
μπροστά σε τοίχο που προτιμά να υποκρίνεται
ψηλαφίζοντας περιπλανώμενους σωτήρες
ασπαζόμαστε την πίστη του εγκλεισμού

Όπλο στο μέτωπο
και εμπρός σας
παραθέτουμε θυσία
τα πιο ευάλωτα μέρη της σάρκας
σε ένα κελί που ολοένα μικραίνει




*


Άραγε τι θα μείνει όρθιο
όταν το αίμα
εξαγνίσει το λυγμό
και στον τύμβο της ωχρότητας
γράψουν το όνομά μας;

3 προσεγγίσεις:

madame_obscure είπε...

Απ'τη κραιπάλη που με πλάκωσε βαριά
παράλυτος μ'εκφυλισμένα μάτια
ποιός θα 'ρθει να μ'ελευθερώσει μια νυχτιά?
Οραματίζομαι συχνά μιαν ύπαρξη
-μια κόρη , με τα κάλλη περίσσια
που θα με φέρει στην αλήθεια , ίσια
που θα με βγάλει απ'τον έκκλητό μου βίο...
Αντίο...

(απόσπασμα απο την "Κοκαϊνη" του Β. Μάριου)

Κάθε φορά καλύτερος..
Καλημέρα..

natalia είπε...

μ αρεσει¨)

"αρρωστοι ηλιοι στα τοπια της ληθης" κι αυτο μ αρεσει¨)

προτιμω παντως το ψηλαφωντας απ το ψηλαφιζοντας.. ειναι λιγοτερο αιχμηρο εχει χνουδατες γωνίες:ΡΡΡ

αλλα.... μ αρεσει!! ¨))

και βασικα...θαρρεις ειναι τοσο σημαντικο το ονομα μας?ο καπιταλισμος απαιτει κοινο(fans) για να αποδωσει δικαιοσυνη...εχεις??;)cheers!

natalia είπε...

αα ναι και η πιστη του εγκλεισμου.. που ψηλαφα περιπλανομενους σωτηρες..μπραβο τελειο.